Yanarız Biz Aşk Şem'ine

Yanarız biz aşk şem‘ine Pervâneye geldik gülüm Külü göğe savurmak ne? Biliriz, yok bize ölüm Aşk okunu tâ ezelden Yedik bir yayı güzelden Dâra ene’l-Hak yazaldan Dedi Rabbim bana “kulum! Doğu batı bütün diyâr Odur kendi kendine yâr Cübbemizde hemen o var Hakk’ı söyler benim dilim Kün dedim aşkla kalemi Nûrla doldurdum âlemi Elest bezmindeki demi Câmla bezemiş bu elim Bilir misin bilmem ey cân, Nedir bu suret-i insan Hemân şu gerçeğe inan Sûretten bilinmez hâlim! Yoktur Mustafa arada Ondan gelen kendi yâda Bu zevki Hak diyen tada Kara kovan benim balım