Yar Seni

Seccadem üstünde iki damla yaş, Hasretin ateşe koyar yer beni, Ruhum bir ibikten bak yavaş yavaş, Süzülüp aktıkça bulur yar seni, Kapına uzanan silik izlerle mecali kalmamış kırık dizlerle, Gözünden süzülen iki katreyle Şu ölgün ruhumda saklar yar seni İstemem bu ateş sönmesin bende, Sonunda yandıkça kayboldum sende, Bu acı durdukça bu garip tende, Tüllerin ardından görür yar seni Günler ne günlerdi ya Muhammed çağlar ne çağlardı Daha dünyaya gelmeden Müminlerin vardı.. Ve bir gün ki gaflet Çöller kadardı, Halime’nin kucağında Abdullah’ın yetimi, Amine’nin emaneti ağlardı! Hatice’nin goncası, Aişe’nin gülüydün. ya Rasulallah Ümmetin gözbebeği, Göklerin Resulüydün Elçi geldin, elçiler gönderdin. Ruhunu Allaha, Elini ümmetine verdin. Beşiğin, yurdun, yuvan Mekke’de bunalırsan Medine’ye göçerdin. Biz bu dünyadan nereye nereye Göçelim, ya Rasulallah?