Yasin

Yasin Yasin Yasin Yasin ey insan ey insan ey insan ey Yasin Yasin Yasin Yasin ey insan ey insan ey insan ey Ben kendime ağlarken Uhud’da ağlar mıymış Hira’yı mahzun gördüm soramadım sevgili Hasretinin dışında başka derdi var mıymış? Ey yüz akı gönül aydınlığı ey baharların kaynağı sen öğrettin insana yaşamayı Hıncını hıncıma kat sancını sancıma kat Pamuktan ellerini geçir yürek halkama İster ayağın katına çek istersen yerlere at Yasin Yasin Yasin Yasin ey insan ey insan ey insan ey Yasin Yasin Yasin Yasin ey insan ey insan ey insan ey Acımı tartamayan aşkımı tartar mıymış? Gönlüme yol vermeyen şu zifiri perdeyi O cennet elleriyle lütfedip yırtar mıymış? Ey insan göklerin öğrencisi, yerlerin öğretmeni ey Sen öğrettin insana ölmeyi Hıncını hıncıma kat sancını sancıma kat Pamuktan ellerini geçir yürek halkama İster ayağın katına çek istersen yerlere at Yasin Yasin Yasin Yasin ey insan ey insan ey insan ey Yasin Yasin Yasin Yasin ey insan ey insan ey insan ey