Yaslı Dudaklarda Tebessüm

Her lâhza bir ayrı bahardır gönlüm Sen’inle,Yüzüne nûr saçtığın gökkubbenin altında… Güneşlere tâc giydiren o Kutlu Elinle, Sır kapısını açtığından beri katında… **** Yeryüzü tıpkı bir Cennet varlık harmanıyla; Tekmil bezmine ermişlerin başları tutkun. Dünkü şu köhne cihân dahi dörtbir yanıyla, Sunduğu kadehin sermesti olmuş Sonsuz’un… **** Yaslı dudaklarda beliren tebessümlerden, Artık gök kapılarının açıldığı belli. Meltemler esiyor amber kokulu günlerden; Ay kadehini toprağın bağrına dökeli. **** Gecenin kıvırcık saçları darmadağınık, Aklın dizginleri semânın eline geçti… Sözü Başbuğlar Başbuğu söylüyor uyandık, Sevinin bir kasvet dolu devir daha geçti! **** Geçti geçiyor bir bir önü-sonu olanlar; Sonsuz’un boyasıyla boyananlarda huzûr… Ölüm diyarında ölümsüzlüğü bulanlar, İçlerinde aydınlık ve çevrelerinde nûr. **** Onların hiç solmayan baharları yanında, Sönük bir masaldan farksızdır irem bağları… Ve gidip sonsuzla bütünleşen ruhlarında, Birden duyar ve yaşarlar aydınlık çağları. **** Eskiyen eskiyip gitti söz eskimeyende, Ölenlere merasim kalanlara ta’ziye… Ve artık boynunu kaptırdı ilhâd kemende, Muştular geleceğe, selâm şânlı mâziye!