Yetimin Hasreti

Ben mutlu bir çocuk idim dünyada Demediler hasret varmış burada Beni seven babam vardı Kıymet bilen annem vardı Şimdi bana yetim derler Kıymetimi bilmez eller Efendimiz bir yetimi görmüştü Ağlar iken göz yaşını silmişti Gözünden yaşları sildi İster misin Büceyir dedi Senin adın Beşir olsun Rasulullah baban olsun demişti Dünya dar geliyor sığmaz gibiyim Kanatları kırık kuşlar gibiyim Sıcacık yuvam yok artık Şefkatle saran yok artık Şimdi bana yetim derler Kıymetimi bilmez eller