Yok mu Allah Aşkına

Kendine gel ey insan! Şakası yok bu işin, Bil ki; sonu hüsrandır, bu “secdesiz” gidişin. Nimetlerden azdıkça, dönüyorsun şaşkına; Allah’a bir teşekkür, YOK MU ALLAH AŞKINA? Dünyaları alsan da, aç gözlerin doymuyor, Allah’ın kelâmını kulakların duymuyor. Kibirden köpürdükçe, dönüyorsun şaşkına; Ölümden ibret almak, YOK MU ALLAH AŞKINA? Sana yanlış hesaplar tutturuyor o şeytan; Baldıranı, bal diye, yutturuyor o şeytan. Kör cehâlet yüzünden, dönüyorsun şaşkına; Kur’ân’dan hiç haberin, YOK MU ALLAH AŞKINA? Sen ki; haram sofrada, gün be gün coşuyorsun, O davetkâr şeytanın, peşinden koşuyorsun. Bu girdapta döndükçe, dönüyorsun şaşkına; Biraz akl-ı selîmin, YOK MU ALLAH AŞKINA? Kendine gel ey insan ! Sanma ki rüyâdasın; Sınavları çok çetin, fânî bir dünyadasın. Dikkat et ki; Mahşerde dönmeyesin şaşkına; Cennetlere talebin, YOK MU ALLAH AŞKINA?