Yokluğa Değşürdü

Yokluğa değşürdü cümle vârını dervîşler Değmeye duyurmadı esrârını dervîşler ‘Aşkı tutup virdiler iki cihâna üç talâk Ol birin çün sevdiler dîdârını dervîşler Mustafâ “el-fakru fahrî” didiğiyçün ey ‘azîz Fakr ile fahr itdi kodu ‘ârını dervîşler Terk-i tecrîd ırmağında dînini arı kılup Put idinmezler cihân dînârını dervîşler Hakk ile bâzâr iderler kim hezâr assısı var Kesdiler bu halk ile bâzârını dervîşler Dün ü gündüz yol yarağın kılmaġa meşgûl olup Kodular andan bu dünyâ kârını dervîşler Yâr şevkinden dolupdur içleri anın içün Artırır gün günden âh u zârını dervîşler Derd ile bunlar hemîşe haste-diller oldular Ol tabîbin bulalar tîmârını dervîşler Her ki bunlara yöneldi i’tikâd-ı sıdk ile Kıldılar âsân her düşvârını dervîşler İçini vü dışını pür-nûr u ma’mûr eyledi Her kime gösterdiyse envârını dervîşler Ey ‘aceb ne söyleyeydi kendüden Ümmî Kemâl Ger ana öğretmese güftârını dervîşler