Yolun Uğrar İse Ey Dil

Yolun uğrar ise ey dil ser-i kûy-i dilârâye Gider elden gönül cânâ ola kurbân o bedrâye Zihî ol şem-i ruhsâre yanar pervâne-veş uşşâk Eğer arz-ı cemâl etse döner Leyle-i Esrâ’ye Eyâ şâhlar şâhı cânân senin devrindeki ihsân Zülâl-i vaslına karşu ne minnet câm-ı hamrâye Leb-i laʻlinden aksetmiş kızıllık câm-ı cilâye Kızıl güller olur hayrân şehâ sen yüz-i tuğrâye Cemâl-i bâ-kemâlinden tecellî nûrunun aksi Müsellemdir sana cânân ne İskender ü Dârâ’ye Eğer husnin kitâbı bir okunsa halk-ı âlemde Ne zikr-i cennet-i meʼvâ ne hûrî-îyn ü havrâye Eğer şefkat yüzünden bir nazar-ı rahmetin LUTFÎ Alursa yetişir elbet o mihr-i âlem-ârâye