Zahida Sen İtme Tahkir

Zâhidâ sen itme tahkîr ‘âşıkı insâfa gel Yok deyü hiç anda mâl u ‘izzet ü ‘ilm ü ‘amel İstemez iki cihanın ‘izzetin Hakk ‘âşıkı Yokluk ile bulınur vasl-ı Hudâ-yı lem-yezel Aslımız bir nutfedir âhir türâb olsak gerek Bu kıyâmet bozulur hem dinle söz itme cedel Virdi Yezdân bize cism ü rûh u ‘akıl kuvveti Çok da gitmez mahv olur cümlesi geldikde ecel Destimizde var mı hüccet ki nolısar hâlimiz Ağlayalım bizde vardır bî-hisâb cürm ü zelel Varamaz bu sûret ile mahşere her âdemî Sâhibine virir ol günde günâhları sakîl ‘Ucb ile sürüldü İblîs oldı mel’ûn u racîm Benlik ile geldi âhir ‘izz ü câhına halel Kemlik idenlere eyilik bil velîler hulkudur Eyilik it sen ana kim eyler sana cevr-i hiyel Sana Kuddûsî bu pendi dahi nefsine ider Tut anı gücenme lutf it kalmasın dilde melel