Açıp Hüsnün Kitabını

Açıp hüsnün kitâbını yüzünde “Ve’d-duhâ” gördüm Bârekallah ne kutlu fâl bugün nûr-ı ziyâ gördüm Basîret gözün aç gör ne âlî-şândır ol sultân Hakâyık ilminin kânı Muhammed Mustafâ gördüm Ki oldur mefhâr-ı âlem ki oldur mebde-i âdem Cemâline bakıp her dem bugün nûr-ı Hudâ gördüm Ki anı nûr-ı vâhidden sevip halk etdi ol Hallâk Ki ol bir dürr-i yektâdır Hudâ’ya reh-nümâ gördüm Ki ol bir nûr-ı a‘zamdır ana Allah Habîb’im der Şefî‘ü’l-müznibîn oldur anınçün rûşenâ gördüm O sultân urdu İslâma bu dört yâr ile bünyâdı Ebû Bekir Ömer Osmân Aliyyü’l-Murtazâ gördüm Bu Şeyhî derdimend âciz kapında bir garîbindir. Şefâ’at kânısın ey dost ki afv ile atâ gördüm