Can Yine Bülbül Oldu

Can yine bülbül oldu hâr açılıp gül oldu Göz kulak oldu hep bir her ne ki vâr ol oldu Uyandı çün nâr‐ı aşk kaynadı ebhâr‐ı aşk Her yanaya çağlayıp aktı gözüm sel oldu Gönül ol bahre daldı dilim tutuldu kaldı Girdim anın zikrine azalarım dil oldu Ferhad bugün ben oldum varlık dağını deldim Şirin’ime varmaya her cânibim yol oldu Geç ak ile karadan halkı bırak aradan Niyâzî dön buradan durma sana gel oldu