Derdi Aşkın

Derd-i aşkın öyle te’sîr eylemiş kim cânıma Olsa yem kanım yetişmez dîde-i giryânıma Gördüğüm anda seni ben akl ile etdim vedâ Hâb u râhat girmez oldu mesken-i vîrânıma Destini kat‘ etmemek kâbil değildi Yûsuf’un Ben gibi baksaydı bir kez Yûsuf-i Ken‘ân’ıma Nâr-ı hasret tâ ciğerden yakdı cismim kıldı nâr Bâd-ı âhım verdi dehşet âteş-i sûzânıma Mescid ü meyhâneyi ta‘rîfe tâkat kalmadı Küfr-i zülfün kim musallat eyledin îmânıma İnledi feryâd u zârımla felekler ser-te-ser Rahm kılmazsın nedendir nâle vü efgânıma Taşa te’sîr eyledi âhım Kemâlî neyleyem Ne elim yetdi ne âhım ol güzel cânânıma