Ey Ahmedü Mahmudü Ebel Kasımü Taha

Ey Ahmed ü Mahmud ü Ebe’l Kâsım ü Tâhâ Yâsîn-i lakab mazhar-ı teşrîf-i “feterdâ” Mahbûb-i Ehad Nûr-i Samed Seyyid-i Emced Sultân-ı rusul pâdişâh-ı sûret ü ma’nâ Evsâfını neşretmeğe indi yere Kur’ân Mi’râcını keşfetmeğe çıkdı göğe Îsâ Bir abd-i senâ-hânım ki ey mefhar-i âlem Ahvâl-ı derûnum sana ma’lûm-i huveydâ Billâhi yeter nâr-ı firâkın ile yandım Ya cânımı al ya beni kıl vasl ile ihyâ Sen kılmış idin lutfun ile bendeni tebşîr Âmâdeyim ol va’dinin incâzına hâlâ Kâzım yetişir perde-birûn-i edeb olma Erbâb-ı kemâl eylemez esrârını ifşâ