Ey Bülbülü Şeyda

Ey bülbül‐ü şeydâ yine efgâna mı geldin ‘Azm‐i gül edip zârıyla giryâna mı geldin Pervâne gibi âteşe dâim cân atarsın Evvelde bu ‘aşk oduna sen yâna mı geldin Yağmur gibi yağarsa belâ sen bâş açarsın Cân vermeğe dost yoluna kurbâna mı geldin Her şey çalışır bir sıfâtı eyleye ma’mûr Sen cümle sıfat ilini vîrâne mi geldin Vech‐i ehadiyyet ki şu eşyâda görünmüş Bu kesretde ancak anı seyrâne mi geldin Bir kimse senin olmadı hiç râzına mahrem Bilmem bu cihân için yekdâne mi geldin Bu hasta Niyâzî’ye şifâ remzin edersin Derde düşenin derdine dermâne mi geldin