Gözün Aç Uyan

Hayvân gibi yatma gözün aç uyan Seni bu kılığa bak kimdir koyan Yersin yedirirsin okur yazarsın Yediren yiyen kim doyuran doyan Güneşe gâh doğdu gâh battı dersin Akşamın sabâhın hesâb edersin Batan bir güneş yok nere gidersin Dağların ardından bir gündür doğar Karanlık geceyi ışık sananlar Yalancı sözlere tezce kananlar Utanılan yerde utanmayanlar Bir gün kendisine kendi der yalan Dünyâya aldanma buz gibi erir Kurdu içindedir çürütür çürür Huysuzluk bir derddir kanında yürür Kötü huy bırakmaz ne din ne imân Gözü aç olanın hiç karnı doymaz Kendini beğenen iyilere uymaz Çok söz söyleyenin kulağı duymaz Söz dinlemeyenler hayvândır hayvân Her şeyi bilirim deyip atılma Her bölüğe hayvân gibi katılma Kendini bir pûla satma satılma Ne satılan kalır ne satan alan Her duyduğun sözü söyleme amân Belki söz yalandır söylersin yalan Söylediğin söze sen evvel inan Yoksa insânlığa olursun düşman Bu varlık Kemâlî Allah’dır bilen Yanında bir olur ağlayan gülen Burda aranmaz bil bilinen bilen Gaflettir insânı her derde salan