Haber

Aldın mı gönül hüsn ile yektâ haberin sen Duydun mu hem ol Yûsuf-ı zîbâ haberin sen Ya’kûb-veş ol dîdelerin görmez olunca Ağladı mı tâ sorsan o bînâ haberin sen Yûsuf yoluna ağlayan ancak deme Ya’kûb İşitdin anı n’oldu Züleyhâ haberin sen Kays’ı nice yıl ağlatıp inletmedi mi ‘aşk Alsan n’ola bir doğruca Leylâ haberin sen Dağlar dahi dayanmaz anın yüzüne karşı ‘Âlimlere sor Tûr ile Mûsâ haberin sen Her kanda anın zerre-i hüsnün göresin sor Ola duyasın hasret ile tâ haberin sen Sular gibi yüzün yere sür kalma yolundan Alçakda alırsın yürü deryâ haberin sen ‘Âlemde nice yüz bin olur ‘aşka giriftâr Gel sorma o mecnûnlara dânâ haberin sen Bülbüllere sorma yürü var hâlet-i ‘aşkı Pervâneden al gizlice tenhâ haberin sen Tevhîdi sanır “lâ” ile isbât-ı vücûdu Sorma güzelim anlara “illâ” haberin sen Her kim bu yola sıdk ile girmezse yok olmaz Yok olmayıcak Yûsuf’un umma haberin sen Lâhût ile nâsûtu gönül anladı ise Mısrî ana sor “Kâf” ile “Ankâ” haberin sen