Halim Sana Ismarladım Ya Kerim

Rızândan taşra çıkmayam bir kadem Hâlim sana ısmarladım Yâ Kerîm Senden gelir cümle ‘atâ vü kerem Hâlim sana ısmarladım Yâ Kerîm Senden durur derd-i derûna ‘ilâc Fazlın ile ref’ ola bu i’vicâc Senden gayra itme bizi ihtiyâc Hâlim sana ısmarladım Yâ Kerîm Bir gün ola deyu lutf u keremin Çekdik nice yıllar derd ü gamın Dünyâ senin ‘ukbâ senin kul senin Hâlim sana ısmarladım Yâ Kerîm Zerre kadar senden ki ola kerem Derdin çeken bîçârelere ne gam Kıl ‘inâyet kıl hidâyet dem-be-dem Hâlim sana ısmarladım Yâ Kerîm Yaz u kış dahi eyyâm-ı rebî’ Senden alır feyzi cümle Yâ Bedî’ Ara yire koyup habîbin şefî’ Hâlim sana ısmarladım Yâ Kerîm Bîçâre eşiğin eyleyüp penâh Dâim ider kusûruna âh u vâh Âhir diyüp tevekkeltü ‘alallâh Hâlim sana ısmarladım Yâ Kerîm