İrtifa

Sıdk ile girdinse yola ey şücâ, Bir kat’î gerekli söz var kıl semâ. Cümleden evvel sana lâzım olan Cümle yârânına eyle gel veda. Mâlı mülk ü kavm ü ihvânın dahi Terk et anları sana verir sudâ. Bir gönül kalır arada anı da Şeyhe tapşur ana eyle ittibâ. Böyle etsen bil hakîkat sırrına Az zamanda hâsıl olur ıttıla. Cism ü cânın dahi kurbân edegör Ger kabul olursa buldun irtifâ. Sırr-ı tevhidin Niyâzî hâsılı Hakk ile ortada kalmaya nizâ.