Ya Resulallah

Zuhûru kâinâtın ma’denîsin yâ Resûlallâh Rumûzu “küntü kenz”in mahzenisin yâ Resûlallâh Beşer denen bu âlem ki senin sûretle şahsındır Hakîkatte hüviyyette değilsin yâ Resûlallâh Vücûdun cümle mevcûdatı nice câmi olduysa Dahi ilmin muhît oldu kamûsun yâ Resûlallâh Dehânın menba-i esrâr ilmi men ledünnâ’dır Hakâyik ilminin sen mahremisin yâ Resûlallâh Ne kim geldi cihâna hem dahî her kim geliserdir İçinde cümlenin ser’askerîsin yâ Resûlallâh Cihân bağında insan bir şecerdir gayriler yaprak Nebîler meyvedir sen zübdesisin yâ Resûlallâh Şefâat kılmasan varlık Niyâzî’yi yok ederdi Vücûdun zahmının sen merhemisin yâ Resûlallâh