Aşka Veren Varını

Aşka veren vârını yâri ile yâr ola Görmeyip ağyârını manzarı dîdâr ola Âteş-i ʿaşḳıyla ger nefsini yaḳsa bir er Komaya dilde keder erlere serdâr ola Haḳ yolına gidenüñ ḳālini ḥâl idenüñ Cümle ṣıfatı anuñ sebʿa-i etvâr ola Ḳalbi o kim yıḳaya varlıġı dilden yuya Yirine yoḳluḳ ḳoya vâr ile ol vâr ola Cân-ı cihânı bulan hânesine hân gelen Sırrını maḫfî ḳılan maḫzen-i esrâr ola ʿAşka ṭutanlar yüzi ḥikmete irüp özü Gûş-ı cihânda sözü bir dürr-i şeh-vâr ola Tür ideyin dârını bula hüdâ nârını Dinleye Ġaffârını vâsıl-ı dil-dâr ola Dinle beni ey ulu olsa irâdet beli Ḳulunuñ ednâ ḳulu şâh-ı cihân-dâr ola Nefsin basaṇ asfiyâ ẓulmeti ḳıldı żiyâ Nûra eren Nûriyâ maṭlaʿ-ı envâr ola