Ey Bu Cümle Kainatın

Ey bu cümle kâinâtın aslını bir cân eden Âdem’i kudretle ol câna sevip cânân eden Alleme’l esmâ ile hem tâc-ı kerremnâ ile Arş-ı âlâda melekler cem’ine sultân eden Vech-i Âdem’le cihân fânûsunu tenvîr edüp Künh-i zâtına o vechi hüccet ü burhân eden Evveli Âdem sonun hâtem kılıp bu âlemin Hâtemi Mahmûd-ı cennet zübde-i insan eden Nokta-i pergâr-ı âlem Ahmed’in zâtın kılıp Sırrını kutb-ı hakîkat mazhar-ı Rahmân eden Enbiya vü Evliyâ hep mazhar-ı envâr-ı Hak Mustafa’da her şuûnun cem’ edip bir şân eden İsm ü resmi mahv iken bu âciz ü bî-çârenin Nâmını Mısrî verip dillerde âd u sân eden