Gönül Bir Dem Karar Etmez

Göñül bir dem karâr etmez hayâl-i yâre düşdüm ben İçelden bâde-i aşkı yanar bir nâra düşdüm ben Yüzünden fitneler peydâ kopar rûz-ı kıyâmetler Göñüller mülkünü yağmâ eden mekkâra düşdüm ben Haber yok ibtidâsından eser yok intihâsından Yanar âteş derûnumda bir özge kâra düşdüm ben Niçün Mansûr-veş yariñ yolunda ölmeyem ben kim Bu sırrı bilmeyen ´âciz sanır inkâra düşdüm ben Ebû derd olduñ iñlerseñ sevip ol hûbu ey Nakşî Çekilmez çeşmimin yaşı ´aceb dil-dâra düşdüm ben