İstanbul Kasidesi

Bu şehri Sitanbul ki bi-misl-ü behadır Bir sengine yekpare Acem mülkü fedadır Bir gevheri yekpare iki bahr arasında Hurşîd-i cihan-tâb ile tartılsa sezadır Bir kân-ı yımdır ki onun gevheri ikbal Bir bağ-ı İrem’dir ki gülü izz ü alâdır Altında mı üstünde midir cennet-i a’lâ El-hak bu ne halet bu ne hoş âb u havadır Her bağçesi bir çemenistan-ı letafet Her kûşesi bir meclis-i pür-feyz ü safadır İnsaf değildir onu dünyaya değişmek Gülzarlarını cennete teşbih hatadır Herkes erişir onda muradına onunçün Dergâhları melce-i erbab-ı recadır Kala-i maarif satılır suuklarında Bazar-ı hüner maden-i ilm ü ulemadır Camilerinin her biri bir Kûh-ı Tecelli Ebrû-yı melek ondaki mihrab-ı duadır Mescidlerinin her biri bir lücce-i envar Kandilleri meh gibi lebriz-i ziyadır Ser-çeşmeleri olmada insana revan-bahş Gül-mâbeleri cana safa cisme şifadır Hep halkının etvarı pesendide-i makbul Derler ki biraz dilleri bi-mihr ü vefadır Şimdi yapılan alem-i nev-resm-i safanın Evsafı hele başka kitap olsa sezadır Namı gibi olmuştur o hem Sa’d hem Âbâd İstanbul’a sermaye-i fahr olsa revadır Kûhsaarları bağları kasırları hep Güya ki bütün şevk ü tarab zevk ü safadır İstanbul’un evsafını mümkün mü beyan hiç Maksud hemen sadr-ı keremkâra senadır