Olup Duru

Her dem tazedir vahy-i Hak, İnip duru, inip duru… Gönüller Tûr, her şecer bak Nûr-ı Hak’la yanıp duru İçen bâdeyi Hızır’dan Ayrılmaz artık huzûrdan Kevser şarâbını nûrdan Kanıp duru kanıp duru… Bir kâmile erişenin Tanış biliş oluşanın Cânı Hakk’a karışanın Gönlü Hakkı anıp duru Aşka düşünce bu varlık Gönüllerden gitti darlık Kalktı aradan ağyârlık Çünki Hak’ta dönüp duru Dili bülbül olanların Bahçesi gül olanların Nefsi düldül olanların Zâtı Ali olup duru Eren bezm-i aşk Cemine Mest oldu yarın demine Şahin gibi aşk yemine Dane dane alıp duru Bu kadar söz fazla bile Hak erenler bakar hâle Arı gibi düşen bala Zevk Hakk”a dalıp duru